05
فوریه

هندوانه

هندوانه
مقدمه
هندوانه بیشتر از آب (91٪) و کربوهیدرات (5/7٪) تشکیل شده است. تقریبا پروتئین و چربی تأمین نمی شود و از نظر کالری بسیار کم است.
کالری: 30
آب: 91٪
پروتئین: 0.6 گرم
کربوهیدرات: 7.6 گرم
شکر: 6.2 گرم
فیبر: 0.4 گرم
چربی: 0.2 گرم
هندوانه منبع خوبی از سیترولین است ، که در بدن به آرژنین تبدیل می شود. هر دو این اسیدهای آمینه به تولید نیتریک اکسید کمک می کنند. اکسید نیتریک یک مولکول گازی است که باعث می شود ماهیچه های ریز اطراف رگ های خونی شما شل و گشاد شوند. این منجر به کاهش فشار خون می شود. رهروان رویش سبز
کشت هندوانه در مناطق خشک بسیار رونق دارد. بعضی از ارقام هندوانه ها دارای بذر و بعضی دیگر بدون بذر هستند. آنها منبع خوبی در رژیم های غذایی انسان ها هستند. می توان از آن برای تهیه مربا و سایر مواد نگهدارنده از جمله تهیه ژله نیز استفاده کرد. آنها همچنین در طعم دهنده نوشیدنی مفید هستند و آنها کاملاً مغذی هستند، به عنوان مثال، یک فنجان از هندوانه می تواند کالری ، ویتامین C ، ویتامین های A ، B6 ، B1 ، و مواد معدنی مانند پتاسیم ، منیزیم ، آنتی اکسیدان ها و مواد دیگر را تأمین کند. پرورش هندوانه اگر در سطح وسیعی انجام شود، می تواند منبع خوبی برای درآمد باشد.
گیاه‌شناسی
گياهى يک‌ساله و علفى
نام علمى:  Citrullus vulgaris
خانواده: کدوئيان Cucarbitaceae
ساقه‌: خزنده و طويل و برگ‌هاى قلبى شکل با بريدگى‌هاى عميق
گل‌: گلهاى نر و ماده هندوانه به‌طور جداگانه روى يک بوته، یکپایه می باشد (تعداد گل‌هاى نر هميشه بيشتر از گل‌هاى ماده است) و بعضى از ارقام داراى گل‌هاى نر و کامل مى‌باشند.
ریشه: ریشه های قوی و کامل و از ریشه های فرعی و تارهای کشنده تشکیل می شود.
گرده‌افشانى: به‌وسيله حشرات به‌ويژه زنبور عسل
محصول فصل گرم – تابستان طولانی و گرم را می طلبد.
نیازهای اکولوژیکی گیاه هندوانه:
نور:
منشأ این گیاه آفریقای جنوبی است. مناطقی که گیاه بتواند نور کامل خورشید را دریافت کند برای کشت مساعد می باشد.
درجه حرارت:
عامل محدود کننده در زمان رشد هندوانه آب و هوا است. هندوانه به دوره رشد طولانی و گرم نیاز دارد. درجه حرارت مطلوب در روزهای گرم (27 – 35 درجه سانتیگراد) و شب های گرم (16-21 درجه سانتیگراد) می باشد. دمای خنک هوا و باران بیش از حد رشد و بلوغ را به تاخیر انداخته و  باعث ناهنجاری های رشد ، عدم تولید میوه و میوه توخالی می شود. رطوبت بالا در زمان رشد رویشی، گیاه را مستعد بیماریهای مختلف قارچی می کند. هندوانه نسبت به  سرما و حتی یخ زدگی ملایم حساس است، این امر می تواند به محصول آسیب جدی وارد کند. بهترین دامنه متوسط ​​دما برای تولید هندوانه در طول فصل رشد بین 18 درجه سانتی گراد و 35 درجه سانتیگراد است. درجه حرارت بالاتر از 35 درجه سانتیگراد یا کمتر از 10 درجه سانتیگراد باعث کند شدن رشد و بلوغ محصول می شوداین گیاه نسبت به دمای پایین و یخ زدگی بسیار حساس است. نشا یا کاشت مستقیم بذر هندوانه هنگامی که میانگین دمای خاک و هوا در روز حداقل (21 درجه سانتیگراد) باشد صورت می گیرد. رهروان رویش سبز
خاک:
پرورش  هندوانه در خاک غنی و خوب زهکشی شده صورت می گیرد. کاشت هندوانه بر روی تپه یا پشته باعث شده ریشه ها گرم بمانند. هندوانه را می توان در طیف گسترده ای از انواع خاک ، لوم شنی غنی از مواد آلی با زهکشی خوب پرورش داد. در خاکهای حاصلخیز و زهکشی شده شنی رسی و لومی شنی، بهترین خاک برای رشد هندوانه است. کشت در خاکهایی با بافت سنگین باعث کندتر شدن رشد محصول و تشکیل میوه های ترک خورده، می شود. خاک باید pH  6تا 7 داشته باشد، اگر pH خاک بیش از حد باشد، از مقدار کمی آهک استفاده کنید. خاک‌های کمی اسیدی تاpH  خنثی مناسب کشت هندوانه می باشد. هندوانه ها به اندازه (8/1-6/3 متر) از هم فاصله دارند. اجازه ندهید بوته ها برای جذب رطوبت خاک یا مواد مغذی به رقابت بپردازند. اگر بوته ها در هنگام شروع میوه دهی دچار استرس یا کمبود مواد مغذی شوند، کوچک و طعم کمتری خواهند داشت.
نکته: منطقه کاشت را با کود کمپوست و کود پوسیده اصلاح کنید.
در جایی که قصد کاشت بذر یا پیوند را دارید. حفره ای به عمق 30 سانتی متر حفر کنید، حفره را با کمپوست غنی و کود مخلوط شده با مقداری ماسه پر کنید، محل رشد باعث حفظ رطوبت و تهویه می شود. از خاک برداشته شده از حفره برای ساخت تپه در بالا استفاده کنید و آن را صاف کنید. بذر یا پیوند را در آن حفره قرار دهید. حفره و تپه تبدیل به مخزنی از رطوبت و مواد مغذی می شود. ارتباط با ما 
آبیاری:
هندوانه از زمان کاشت تا تشکیل میوه ها به آبیاری متعادل و تنظیم شده نیازمند است. در طی 3 تا 4 هفته اول رشد ، سیستم ریشه خود را توسعه می دهد. سیستم ریشه ای گیاهان در حال رشد، رطوبت و هم مواد مغذی را تأمین می کند. یک سیستم ریشه ای گسترده و قوی به هندوانه اجازه می دهد تا تقریباً 95 درصد از وزن خود را آب بگیرد و سلولهای بزرگ توسعه می یابند، و در نتیجه هندوانه، پر از آب ترد و شفاف و در عین حال براق می شود.
حدود 2 هفته قبل از آماده شدن میوه ها برای برداشت، آبیاری هندوانه را متوقف کنید. این به شما امکان می دهد که در این مرحله، قندهای موجود در میوه متمرکز شده (غلیظ شود) و میوه ها خوش طعم و شیرین تر می شوند.
از آبیاری زیاد در هنگام شروع تشکیل میوه که قندهای طبیعی در حال تشکیل می باشد خودداری نموده، زیرا باعث رقیق شدن می گردد. اگر آبیاری هندوانه را کنترل نکنید ، عملکرد شما کاهش می یابد. ریشه هندوانه نقش خود را برای یافتن رطوبت انجام می دهد. آنها تا عمق 6 پا رشد می کنند. آبیاری باعث افزایش بازده خواهد شد. برگهای هندوانه معمولاً در آفتاب گرم بعد از ظهر پژمرده می شوند. اگر برگ هندوانه قبل از ظهر پژمرده شود یا اگر در اثر گرما یا خشکی علائم استرس ظاهر شد، فوراً بوته ها را آبیاری کنید. رهروان رویش سبز
قبل از کاشتن بذرها و بعد از آن هفته ای یکبار مزارع را آبیاری کنید. آبیاری باید در فواصل زمانی منظم انجام شود. آبیاری پس ازیک دوره طولانی خشکی باعث ترک خوردگی میوه ها می شود.
هرگز اجازه ندهید که بوته ها خشک شود. آبیاری قطره ای بهترین روش برای انتقال آب به ریشه های هندوانه است. آب دهی بالای سر ممکن است باعث ایجاد بیماریهای قارچی شود که معمولاً به برگ حمله می کنند. برای آزمایش رطوبت خاک، کافی است انگشت خود را به داخل خاک بچسبانید. برای نگهداری رطوبت خاک  بعد از شروع آفتاب گرم باغ در تابستان، مقداری مالچ سنگین به سطح خاک اضافه کنید تا مرطوب بماند. طبق بررسی که فائو انجام داده است، کل نیازهای آبی هندوانه در طی کل دوره رشد از 400 تا 600 میلی متر است. البته نیاز آبی در شرایط مختلف آب و هوایی و خاک متفاوت است. به عنوان مثال، خاکهای رسی(سنگین) نسبت به خاک شنی نیاز به دوره آبیاری کمتری دارند. در صورت رطوبت زیاد هوا یا روزهای بارانی ممکن است به دور آبیاری نیاز نداشته باشد. از طرف دیگر ، روز خشک با درجه حرارت بسیار بالا ممکن است به یک دور آبیاری در روز نیاز داشته باشد.
در طی مراحل میوه دهی  و با افزایش دما ، دورآبیاری را افزایش می دهند( به دلیل نیاز بیشتر گیاه در این مرحله از رشد). در انتها آبیاری را کاهش می دهند و تقریباً در آخرین مراحل بلوغ ، آبیاری را متوقف می کنند. آب بیش از حد در مراحل پایانی باعث خرد شدن میوه می شود. بسیاری از کشاورزان ترجیح می دهند هندوانه های خود را در اوایل صبح و اواخر عصر آبیاری کنند. بطور کلی، هندوانه نیاز زیادی به آب دارد، اما آب دادن به شاخ و برگ باعث شیوع بیماری های قارچی می شود. رایج ترین سیستم آبیاری برای هندوانه، آبیاری قطره ای است. در آبیاری قطره ای روزی نیم ساعت آبیاری برای هر بوته کفایت می کند .
نکته: نیاز آبی بوته هندوانه از زمانی که گل ها تبدیل به میوه می شوند افزایش یافته و اوج نیاز آن زمانی است که هندوانه کال درحال رسیدن است. اگر آبیاری در این زمان کم باشد هندوانه به اندازه کافی رشد نکرده و کیفیت میوه افت خواهد کرد.
نحوه برداشت و نگهداری هندوانه:
هندوانه هنگامی آماده ی برداشت می شود که پیچکهای فرفری روی ساقه نزدیکترین میوه، خشک و قهوه ای شود و لکه در قسمت پایین میوه از سفید یا سبز به زرد یا زرد خامه ای تبدیل شود و قسمت بالای میوه رنگ مات به خود بگیرد. زمانیکه ضربه ای با انگشتان خود به یک هندوانه رسیده میزنیم،صدای “پانک”. “پانک” به عنوان یک صدای سنگین توصیف می شود. زمان برداشت هندوانه  85 تا 90 روز پس از کاشت بذر ، 35 تا 45 روز پس از ظاهر شدن گلها می باشد. ارتباط با ما 
راه های مختلفی برای شناختن یک هندوانه رسیده و آماده برداشت وجود دارد:
  • اندازه میوه :سایز میوه به اندازه ای است که انتظار دارید در آن زمان برداشت شود. اندازه متفاوت است.
  • پیچک نزدیک به میوه شروع به پژمرده شدن، تغییر رنگ به قهوه ای و مجعد می شود. اگر پیچک سبز باشد ، میوه رسیده نیست. اگر پیچک مرده باشد ، میوه رسیده یا بیش از حد رسیده است.
  • پوست بیرونی یا پوست آن رنگ و لعاب پرتحرکی را از دست می دهد و مات می شود و تضاد کمی بین نوارها روی پوست وجود دارد.
  • در قسمت پایین میوه که در تماس یا سطح زمین است، یک نقطه بزرگ بیضی سفید ، خامه ای یا زرد رنگ وجود دارد. رنگ لکه زمین در زمان رسیدن به تنوع متفاوت خواهد بود.
  • وقتی به میوه ضربه میزنید صدای پانک یا صدای ریز شنیده می شود.
تقسیم بندی براساس زمان رسیدن:
  • ارقام زودرس: دوره رشدی 70-80 روز
  • ارقام میان رس: دوره رشدی 80-90 روز
  • ارقام دیررس: دوره رشدی 130-140 روز
مقدار بذر مورد نیاز جهت کشت هندوانه:
میزان مصرف بذر برای یک هکتار 3-4 کیلوگرم می باشد بذور هندوانه را موقعی می کارند ، که دمای محیط به 20 درجه سانتی گراد رسیده باشد .
ذخیره سازی
هندوانه ها در انبار طولانی مدت ماندگار نیستند. ذخیره سازی مناسب حدود سه هفته است. با این حال ، در واریته های مختلف، متفاوت خواهد بود. ذخیره بیش از دو هفته باعث از بین رفتن گوشت میوه می شود. گوشت هندوانه اگر بیش از حد در دمای کمتر از 10 درجه سانتی گراد نگه داشته شود تمایل دارد رنگ قرمز خود را از دست بدهد. همچنین هندوانه ها ممکن است در نگهداری طولانی مدت ترد و رنگ خود را از دست بدهند. آنها باید در دمای 10 تا 15 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 90٪ نگه داشته شوند. محتوای قند بعد از برداشت تغییر نمی کند .
هرس هندوانه: برای این کار ساقه اصلی را بعد ازبرگ سوم و ساقه های فرعی را جداگانه بعد از برگ پنجم قطع می کنند. کم کردن تعداد میوه در روی بوته یکی از اعمالی است که باید در مورد هندوانه انجام شود. ارقامی که میوه با اندازه بزرگ تولید می کنند، بهتر است تعداد میوه به دو عدد تقلیل یابد. ولی در ارقامی که میوه های کوچک تولید می کنند، می توان تعداد 3-5 عدد میوه را در هر بوته باقی گذاشت .
ارقام بومی ایران: هندوانه قرق، هندوانه خانمی، هندوانه محبوبی اصفهان، هندوانه پوست سفید همدان، هندوانه شریف آباد
به طور کلی ارقام هندوانه به شرح زیر است:
چارلستون گری(Charleston Gray): پوست سبز روشن، گوشت قرمز، دراز و کشیده- به پوسیدگی گلگاه حساس است.
هندوانه کریمسونCrimson: خطوط سبز تیره و روشن
شوگر بی بی Sugar baby: گرد و بدون خطوط و به رنگ تیره
مراحل رشد و کوددهی هندوانه:
  1. قبل از انتقال نشاء: وایتافری + انکسترا 5-5-30
  2. 4 تا 6 برگی شدن بعد از انتقال نشاء: کود هورتی گرو 20-50-5کورت زینک یا زتا زینک و یا بیونوو زینک_  به صورت محلولپاشی
  3. بوته بندی: هورتی  گرو 20-20-20  + کورت میکس _ به صورت محلول پاشی
  4. قبل از گل: کود کورت پلاس فرو به صورت محلول پاشی  و یا کلات آهن سونار در آب آبیاری
  5. بعد از بستن گل: کورت کلبور و یا کورت کلسیم + کمبی 20-20-20 + کورت میکس به صورت محلول پاشی
  6. افزایش سایز میوه: کمبی فست 30-5-15 یا هورتی گرو 30-5-15 + کورت میکس به صورت محلول پاشی
  7. قبل از رنگ انداختن: هورتی گرو 40-5-5+ کورت کلسیم
جهت دوز صحیح مصرف، با کارشناس گیاهپزشکی مشورت نمایید.
بهترین زمان جهت محلولپاشی غروب و یا اوایل صبح می باشد
جهت اختلاط چند کود و یا سم ابتدا در مقادیر کوچک تست و بعد مصرف نمایید.
محلول کود آماده شده حتما می بایست ظرف چند ساعت مصرف گردد، در غیر این صورت دچار مشکل خواهید شد.
پس از ظاهر شدن شکوفه ها و شروع میوه ، می توان از کاربرد دوم کود استفاده کرد. این امر باعث می شود گیاهان انرژی لازم را برای تولید میوه با کیفیت بالا به دست آورند.
محلولپاشي کورت PK  و تکرار هر سه هفته یکبار، در زمان رشد میوه هندوانه، این کود هم خاصیت قارچ کشی دارد هم به عنوان یه کود مایع تقویتی توصیه می شود که باعث ایجاد مقاومت نسبت به تنش های محیطی و افزایش مقاومت به پاتوژن قارچی و باکتریایی، بعلامه موجب درشت شدن و رنگ آوری میوه می شود. در خاک های شور و قلیایی توصیه می شود از کود ضد شوری کورت سال و کودهای کورت هیومیک و یا سوپرهیومیک نیز جهت بهبود و افزایش باروری خاک  استفاده شود.
اثر نیتروژن بر رشد هندوانه:
نیتروژن موجب افزایش بازدهی تولید میوه، بوته و وزن هندوانه می شود. مقادیر مناسبی از نیتروژن بر افزایش تولید محصول و افزایش کیفیت میوه تاثیر افزایشی خواهد داشت. تاثیر نیتروژن در افزايش تعداد شاخه در بوته به دليل افزايش متابوليت ها براي رشد است، که این اثرات مفید نیتروژن در تقویت رشد به دلیل افزایش سنتز و تجمع پروتئین ها، اسیدهای آمینه و آنزیم ها، که وظیفه تقسیم سلولی و کشیدگی سلولی را دارند. از این رو رشد گیاه افزایش می یابد. با افزایش سطح نیتروژن تعداد میوه در بوته افزایش یافته، مواد مغذی در رشد و نمو هندوانه نقش بسیار مهمی دارند. همچنين مواد مغذي يكي از مهمترين عوامل موثر بر عملكرد و كيفيت ميوه هندوانه است. در میان آنها ، N اولین عامل محدود کننده مورد نیاز برای تقویت رشد و افزایش اندازه میوه است. کاربرد نیتروژن بطور قابل توجهی روی رشد رویشی، تحمل عادت، عملکرد و کیفیت میوه تأثیر می گذارد و همچنین برای تولید گل های ماده مؤثر است. کاربرد بیش از حد نیتروژن همچنین باعث رشد بیشتر گلهای نر می شود.
نکته: هنگامی که هندوانه شروع به رشد و تولید محصول کرد، سطح نیتروژن بایستی برای زمان برداشت محصول کاهش یابد.
 فسفر در عملکرد و پارامترهای کیفی نقش اساسی دارد. عرضه كافي فسفر منجر به رشد بهتر محصول مي شود. فسفر یک عنصر ساختاری از کوآنزیم های خاص است ، که در نتیجه در انتقال انرژی دخیل است، روند فتوسنتزی را بهبود می بخشد و رشد محصول را افزایش می دهد. فسفر ماده تشکیل دهنده گره های سلولی و برای رشد متابولیسم است.
هندوانه به کمبود منگنر، بور، آهن، روی و کلسیم بسیار حساس است. محلول پاشی کودهای محتوی این عناصر غذایی در بعضی حالات در بهبود کیفیت هندوانه سودمند می باشد .
اسپری ریزمغذی ها (Ca ، B و Mg) بسته به آزمایش خاک توصیه می شود. نتایج در مرحله (رویشی ، گلدهی و میوه دهی)
تمام گونه های هندوانه به سه عنصر اصلی نیازمند هستند :
آهن 20%
نیترات 2%
پتاس 2%
مقدار مواد آلی – مواد معدنی 25%
تاثیر آهن و گوگرد و نیترات
نکته: تاثیر آهن و گوگرد و نیترات بر روی هندوانه تقریبا مشابه سایر میوه ها است.
کود حاوی جلبک دریایی(وایتافری)، بعنوان کود تقویتی گزینه خوبی برای هندوانه می باشد. از این کود می توان در مرحله پس از گلدهی و میوه دهی استقاده نمود. رهروان رویش سبز
تاثیر آهن بر روی هندوانه:
 آهن موجب رشد رویشی و کیفیت برگ، میوه پر و سالم می شود. علائم کمبود آهن در هندوانه، موجب زوال و بدتر شدن واکنش های متابولیکی است. با توجه به محدودیت انتقال انرژی مورد نیاز برای رشد، سنتز کلروفیل، علائم فقر آهن بطور یکسان در تمام گیاه قابل رویت و براحتی قابل تشخیص است. با این حال در بسیاری موارد فقر آهن با سایر ریز مغذی های دیگر بخصوص روی، شناسایی را پیچیده تر می کند.
آهن بصورت محلولپاشی یا از طریق کود آبیاری بکار می رود و موجب بهره وری محصول و رشد برگ های اولیه می شود. کمبود آهن موجب می شود جوانترین برگ ها زرد و به مرور سفید شده و در نهایت به رنگ قهوه ای درآمده و می میرند.
گوگرد برای هندوانه: گوگرد ماده مغذی ضروری  است که بعنوان کودی جهت رشد هندوانه مورد نیاز می باشد، هر چند که بعنوان یک ماده غذایی ثانویه برای تشکیل کلروفیل و سنتز ضروری است. کمبود گوگرد موجب ایجاد برگهایی به رنگ سبز مایل به زرد می شود. گیاه کوچکتر شده و رشد آن عقب می افتد.
اکثر واریته های تجاری هندوانه را می توان 78-90 روز پس از پیوند برداشت کرد. برداشت فقط از طریق قیچی دست یا چاقو قابل انجام است. پس از برداشت محصول ، باغداران هندوانه شخم زده و بقیه محصول را نابود می کنند. آنها همچنین می توانند برای کنترل بیماریها یا جلوگیری از هدر رفت خاک، محصول را بچرخانند. یکی دیگر از روشهای متداول، رشد هندوانه از گیاهان بدون پیوند است. اگر از این روش پیروی کنیم، انتخاب دقیق هندوانه ای که می خواهیم بکاریم، بسیار مهم است.
امروزه، بیشتر تولید کنندگان ترجیح می دهند از نهال هندوانه پیوند شده استفاده کنند. پیوند زدن یک تکنیک متداول است که توسط آن قسمتهایی از دو گیاه مختلف جمع می شود، به طوری که آنها به عنوان یک گیاه واحد رشد می کنند. قسمت بالایی گیاه اول را پیوندک (scion) می نامند و روی سیستم ریشه گیاه دوم رشد می کنند که اصطلاحاً به آن ریشه می گویند. سرانجام، ما گیاه داریم که تمام مزایای اجزای مختلف آن را ترکیب می کند. بعضی از تولیدکنندگان ترجیح می دهند از بذر هم گیاه غلات و همچنین پیوندک رشد کنند. سپس ، آنها پیوند را به خودی خود انجام می دهند، در حالی که دیگران نهال های پیوند شده معتبر را از فروشندگان مشروع می خرند. امروزه متداول ترین نهال ها ، رشته های هندوانه هستند که در ریشه های کدو سبز پیوند زده می شوند. رهروان رویش سبز
گرده هندوانه
مجموعه میوه هندوانه به فعالیت زنبورها و سایر حشرات مفید که گرده ها را توزیع می کنند متکی است. به خصوص وقتی ما ارقام بدون بذر پرورش می دهیم ، قرار دادن 1 یا 2 کندوی  قوی و سالم در هر هکتار ضروری است. همچنین اگر هندوانه را در داخل گلخانه ها پرورش دهیم یا اگر زنبور عسل طبیعی در منطقه ما برای گرده افشانی گیاهان کافی نباشد، می تواند گرده افشانی دستی نیز باشد. در این مراحل، گیاهان به طور معمول نیاز بیشتری به پتاسیم دارند تا میوه‌های بزرگ و خوش فرم با قند زیاد ایجاد شود. عملکرد خوب، 50 تا 80 تن در هکتار است. در مزارع هندوانه تجاری، ممکن است انتظار داشته باشیم 1 تا 2 هندوانه به اندازه کامل در هر گیاه برداشت کنیم. هندوانه ها سپس به مناطق ذخیره سازی خنک اما بدون انجماد با دمای 10 درجه سانتیگراد منتقل می شوند. ارتباط با ما